Ti ped’ iscuja,  l’ apas in ammentu,
non leès custa sàtir’ a offesa,
ma tue sighibila cun binchesa
e l’ apas a unore cust’ imprentu

Tenedilas  sas orijas  che bàntos,
ca no est beru su ch’ ant  sèmper nadu
e in iscòlas apparagonadu,
totora a su prus tontu  ‘e totucantos.

Chie non t’ ‘idet,  t’indendet da-i luntanu,
a modu tou sa ‘ogh’ est assonada,
orriend’  accortejas s’amorada
ca cantare no ischis appianu.

Ma in divesciu lettu ses coscadu,
t’ ant bidu cun-d  un’ ebba indeosada,
non nèghes  de ti l’ àer  accaddada,
ca unu  bellu mulu nd’ at  anzadu.

Luègo, s’ est s’ainedda  vindicada,
cun-d unu caddu altu pili canu,
cun  issu  s’ est giobada  e unu manzanu
s’est de unu bardòt  illierada.

A for’ ‘e tottu  sos traighimentos,
tzertu chi ses de nobile casada,
non buffas mai abba buluzada,
ses ischisìtu in sos alimentos.

Aggiùas su padron’ a trabagliare
cun d-un’ animu dùtzile e sintzeru,
ses una bella bestia  de abberu
cun cussos tràstes de t’ imbidiare!!!  
*
S’àinu
                                                                 
                                                                           Ittiri Cannedu, 2010


                                                                                 
Romanu  Adriani Lay
*  Trastes :-  gli attributi